Reis naar IndonesiŽ - visum en de ambassade

Door Ashy op woensdag 4 mei 2011 17:21 - Reacties (4)
Categorie: IndonesiŽ, Views: 4.106

Normaal gesproken beginnen de meeste met een inleiding over wat men kan gaan verwachten van de weblog. Daarna blijkt dan dat de belofte niet helemaal waar gemaakt kan worden. Ik geef daarom ook niet aan wat jullie kunnen verwachten, maar om een idee te krijgen waar ik over zal schrijven, verwijs ik je naar de omschrijving van mijn blog. Verder zijn tips over de manier van schrijven zeer welkom aangezien dit mijn eerste poging is tot een weblog.

Dinsdag 3 mei was het weer zover. Ik moest naar de ambassade van IndonesiŽ in Den Haag voor een visum. Aankomende zomer ga ik voor de vijfde maal naar IndonesiŽ. Omdat ik langer blijf dan 30 dagen, hoort daar een visum bij. [ een verblijf korter dan 30 dagen trouwens ook, maar dit regel je bij aankomst ]

Visum
Iedereen die naar IndonesiŽ gaat heeft een bepaald visum nodig. In dit geval gaat het bij mij, voor het eerst, om het type visum ‘Socio Culture’. Deze staat onder de noemer ‘B 211’ op de zogenoemde Index of Visa. Dit visum zorgt voor een verblijf van 60 dagen en de mogelijkheid tot viermaal een verlenging van een maand. De verlenging kan in IndonesiŽ zelf geregeld worden. Wellicht dat ik hier later in een aparte post dieper op inga.

De eisen die een visum met zich mee brengt verdienen extra aandacht. Zodra je niet aan deze eisen voldoet, dan krijg je ook geen visum. Hier is men heel strikt in. Sterker nog: ook als je wel aan de eisen voldoet, dan loop je nog de kans verslagen te worden door de bureaucratie. Zo had ik voor mijn visum de volgende documenten nodig:
  • An application form, completed and signed, one passport size photograph attached.
  • A passport with a validity date at least 6 months beyond the date of entry into Indonesia.
  • A copy of applicants return ticket or booking order (boekingsbewijs) from a travel agent.
  • An invitation letter from an institution in Indonesia with his/her ID (KTP) attached or
  • An invitation letter from applicants family member or friend in Indonesia with his/her ID (KTP) attached.
Bron: http://visa4indonesia.nl/...visit-visa/socio-culture/

Aan alle bovenstaande eisen voldoe ik. De uitnodiging is door mijn (Indonesische)vriendin geschreven en naar mij gestuurd. Mijn ticket heb ik ook al geboekt, dus een bewijs is geen probleem. Het formulier ingevuld en daar een foto bijgestopt en nog even de geldigheid van mijn paspoort gecontroleerd: check – [ 02 DEC/DEC 2008 – 02 DEC/DEC 2013 ]

Ambassade
Op naar de Indonesische ambassade in Den Haag. Na een reis het met openbaar vervoer van ongeveer twee uur kom ik aan op bestemming. Bij aankomst moet je eerst in een groot boek je adres gegevens noteren alvorens je naar binnen mag. [dit boek, dat qua dikte op het boek van Sinterklaas lijkt, moet men daar in veelvoud hebben als elke Nederlander hier komt voor een visum. – iets met automatiseren/digitaliseren kun je leren?]
Ongeveer tien minuten moest ik wachten tot ik ‘geholpen’ zou worden. Nadat de ‘boodschappenjongen’ van een lokaal visumbureau twintig paspoorten kwam afleveren was ik zelf aan de beurt. Een vrouwelijke medewerker zei dat alles in orde was, op ťťn ding na. Op de uitnodigingsbrief stond geen plaats en datum, waar en wanneer deze brief is getekend. Ik zei: ‘Nou mevrouw, ik beloof u dat dit gewoon in Jakarta is gedaan, dezelfde plaats als waar ik zal verblijven.’ Waarop haar antwoord was: ‘Sorry, dat staat er niet’. Na nog verschillende vragen te hebben gesteld kwam het laatste woord van de mevrouw in kwestie: ‘Sorry, dit kan ik niet accepteren’. Welk argument ik ook gebruikte, het mocht niet baten. Op het moment dat je daar staat voel je je zů machteloos en tegelijkertijd hoor je die fluitketel tot zijn hoogtepunt komen, waar vervolgens je handen ook nog eens flink gaan jeuken. Natuurlijk heeft dit allemaal geen zin. Ik zou daar nog altijd zonder een goed gekeurde visumaanvraag naar buiten zou gaan. Op de weg terug met het openbaar vervoer voel je nog altijd die machteloosheid; je gaat met niets naar huis wetende dat je weer terug mag komen zodra je aan ‘alle’ eisen voldoet. Binnenkort weer terug naar de Indonesische ambassade in Den Haag.

Tip
Om jullie, die naar IndonesiŽ willen gaan, niet dezelfde ‘lijdensweg’ te laten ondergaan, heb ik een uitnodigingformat toegevoegd die je het beste kan gebruiken bij het type ‘Socio Culture’ visum. Dit format heb ik ter ondersteuning gekregen van de ambassade, dat dan weer wel.

http://www.megaupload.com/?d=7T9QXWGU